Follow by Email

maandag 21 mei 2018

Zandhagedissen

Na enkele weken behelpen met twee krukken kreeg ik er begin mei genoeg van. Het was tijd om eens uit te zoeken of ik me met één kruk kon redden. In mei zijn mannelijke zandhagedissen mooi op kleur gekomen en dat vond ik een mooi doel, dus op weg naar de AWD.
Dat viel nog niet mee, lopen ging nog wat moeizaam maar vooral op de knieën gaan en weer opstaan veroorzaakte af en toe pijnscheuten in mijn linkerlies. Je moet er wat voor over hebben.
De beelden zijn van twee bezoeken in de eerste helft van mei.

De lightbox blijkt in Google  niet te werken, waardoor het lastig wordt om vergrotingen te bekijken.
Wanneer je Firefox download en mijn blog daarin opent zijn de problemen voorbij.
Hier ging het om.
Zoals zo vaak waren de mannen op zoek naar vrouwtjes, die ik overigens maar weinig zag.
Een klein, tamelijk jong mannetje lag in de zon in een veilige holte in een boomstam op zijn gemak de omgeving te bekijken.
Zijn tijd zou in de toekomst wel komen.
Dat neemt niet weg dat hij er wel naar uitkeek.
De volwassen, paarlustige mannen keken vanuit hun schuilplaats of de kust veilig was en of er geen concurrerende mannen in de buurt waren die weggejaagd moesten worden.
Dit mannetje was in het begin van de maand nog niet helemaal op kleur gekomen.

Als je niet zo soepel kunt bewegen lijkt het soms dat de dieren het in de gaten hebben.
Op het moment dat ik mijn kruk had neergelegd en op mijn knieën was gaan zitten, gingen ze er vandoor.
Met de nodige moeite moest ik dan weer gaan staan, met een pijnscheut als extraatje.
Dat herhaalde zich soms een paar keer achter elkaar.
Gelukkig werd geduld ook beloond.
Als je door hebt dat een bepaald gebiedje hun min of meer vaste stekkie is, dan kan je op ze wachten.
Dit jonge mannetje stelde mij niet teleur.
Als ze volledig uitgestrekt liggen kan je ze niet zo makkelijk volledig op de plaat krijgen, tenzij je  natuurlijk op een tamelijk grote afstand blijft.
Ik weet niet of zandhagedissen krekels op het menu hebben, maar het krekeltje op de neus van de hagedis was een onverwachte lifter.
Bij een aantal beelden is de leefomgeving nadrukkelijk aanwezig.
Het hoort erbij, ze lopen nu eenmaal niet altijd op boomstammen.
De waakzaamheid spat eraf.
Hij hield mij goed in de gaten.
 Een rustige omgeving is natuurlijk welkom.
Als de hagedissen zich op een stam liggen op te warmen grijp je natuurlijk je kans.
En dan maar hopen dat ze pas wegschieten als je klaar bent met plaatjes  maken.
Deze jongeman werkte voorbeeldig mee.
Toen ze eenmaal op temperatuur gekomen waren was er geen houden meer aan.
Zij staken dan snel de afstand van de ene liggende boomstam naar de andere over,
op zoek naar een partner  of om een concurrent weg te jagen.
Een uitdager kon al op de loer liggen.
Zo gauw ze elkaar zagen werd het een gevecht of koos één van de twee het hazenpad (vreemd woord in dit geval) achtervolgd door de ander, met een verbluffende vaart.
Dit jonge mannetje volgde alles op een afstand, wetend dat hij hier voorlopig nog niets mee te maken zou hebben.
Eenmaal tot rust gekomen lag dit mannetje lekker op een boomstam,
met zijn tong even speurend uit zijn bek (alleen goed te zien in de vergroting) en een achterpoot in de lucht.
Tot de volgende keer.

zondag 13 mei 2018

Terugblik

Het is er de laatste tijd nauwelijks van gekomen om te profiteren van de mogelijkheden die het voorjaar met zich meebrengt. 
Met mondjesmaat begint het weer langzaam maar zeker op gang te komen.
Zo ontstaat er ruimte voor een terugblik, in dit geval op Drenthe 2017

We zijn begin oktober in Drenthe geweest en hebben er onder andere Wildlands in Emmen bezocht.
Een jonge ijsbeer had een leuk spelletje bedacht.
Mantelbaviaan macho's genoten van de zon maar probeerden er ook mooi en verleidelijk uit te zien.
Niet dat het heel belangrijk is voor ze, want als ze een vrouwtje willen gebeurt dat toch wel.
Wat moet je hiervan denken?
Het prairiehondje zat er als een zoutzak niet op zijn voordeligst bij.
De witte neushoorn gedroeg zich zoals zo'n grote kolos betaamt.
Onverstoorbaar, heel ontspannen.
Er is in Wildlands een flinke groep nijlpaarden.
Deze toonde de spanwijdte van zijn gebit graag aan de toeschouwers.
Als je zo'n bek ziet kan je je goed voorstellen dat deze dieren in Afrika berucht zijn om het grote aantal doden dat ze op hun geweten hebben.
In de vlindertuinen wonen ook enkele andere bewoners.
Deze kaaiman is daar een sprekend voorbeeld van.
Vlinders waren er volop.
Hoe deze heet weet ik niet; hij zorgde wel voor een wat minder doorsnee plaatje.
Natuurlijk was er nog veel meer, maar daar geef ik hier geen voorbeelden van.
Bij ons huisje bloeiden nog enkele passiebloemen.
Gelet op de druppels is het wel duidelijk dat het niet voortdurend mooi weer was.
Op het Mantingerveld was het stil.
De rust van dit gebied konden we zeker waarderen, al hadden we graag iets meer dieren gezien dan dit padje dat ons pad kruiste.
Het was de tijd van de paddenstoelen.
Dit type was nieuw voor mij.
Ik vond het wel aardig om hem eens van de bovenkant op de plaat te zetten.
Deze soort kwamen we meerdere malen tegen.
Ik heb geen moeite gedaan om te achterhalen hoe ze heten.
Deze kennen we natuurlijk allemaal.
Tijdens onze wandelingen kwamen we ze af en toe tegen, vaak op minder fotogenieke plaatsen.

In september ben ik met een kenner op zoek gegaan naar slangen.
De lens van mijn camera (18-200 mm) vertoonde kuren waardoor ik helaas een flink aantal onscherpe plaatjes had,
maar ook een aantal redelijke.
De lens is inmiddels vervangen.
Een hazelworm (Anguis fragilis) vind je niet zo eenvoudig.
Ik was blij dat ik er toch een behoorlijke foto van kon maken.
Ringslangen (Natrix natrix) heb ik in 2017 meerdere malen gezocht, met minimaal succes.
Hier zat het mee.
Ik vind slangen geweldig.
Ook in het buitenland hoop ik ze altijd aan te treffen, zoals afgelopen jaar in Madagaskar.
Als je het over slangen in Drenthe hebt dan denk je direct aan een adder (Vipera berus), onze enige gifslang.
Ik vind het iedere keer weer spannend om een adder te zien.
Als we in Drenthe zijn hoop ik altijd dat we ze op de heidevelden tegenkomen.