Follow by Email

woensdag 19 juli 2017

AWD juni 2017 deel 3 Vogels

In de maand juni ben ik een aantal keren met een duidelijk doel de AWD ingetrokken.
Daar kwam regelmatig niets van terecht, omdat mijn aandacht getrokken werd door onverwachte bewoners.
Een jonge gaai was een van die verrassingen.
Ik begin echter met een jonge kwikstaart.
Toen ik verscholen tussen de duindoorns zat om duinkonijnen te fotograferen (zie mijn vorige publicatie) kwam onverwachts een jonge witte kwikstaart voorbij huppen.
Hij hoorde mijn camera, maar werd er niet onrustig door, hooguit nieuwsgierig.
Hij ging rustig door met voedsel zoeken, af en toe opkijkend.
Hij nam er de tijd voor, nauwkeurig zoekend naar wat lekkers.
En ja hoor, hij vond iets.
Het was echter zo klein dat er op de beelden niet te zien was wat hij had gevonden.
Nog een laatste beeld van deze jonge kwik, die weer iets anders op het oog had.
Roodborsttapuiten horen 's zomers bij de vaste bewoners van het duin en je ziet ze dan ook regelmatig.
Deze keer geen ruimte voor de mooier gekleurde man maar voor een vrouwtje.
Ze observeren de omgeving graag vanuit een hoge positie.
Als een beweging hen niet bevalt vliegen ze snel naar een wat verderop gelegen vergelijkbare uitkijkpost.
Het valt niet altijd mee om ze goed op de plaat te krijgen.
Gekraagde roodstaarten wilde ik ook wel weer eens fotograferen.
 In een gebiedje waar ik ze al jaren tegenkom ben ik weer eens op zoek gegaan.
Een mannetje zag ik vaak, maar meestal op een iets te grote afstand naar mijn zin.
Voor het vrouwtje gold hetzelfde.
Ze waren behoorlijk in de weer dus ik verwachtte uitgevlogen jongen te zien die ze zouden komen voeren.
Ik hoefde niet erg lang te wachten.
Een jonge vogel zat op een boomtak waar het mannetje hem kwam voeren.
Het was helaas geen aantrekkelijke plek, want het leverde mij voornamelijk "takkenbeelden" op.
Aantrekkelijker werd het toen de jonge vogel op de grond liggende takken opzocht.
Soms sprong hij van de dikke tak af, zocht zelf wat te eten op de grond, maar keerde steeds weer op vrijwel dezelfde tak terug.
Hij keek voortdurend verlangend uit naar een van zijn ouders die hem zou komen voeren.
Groot was zijn enthousiasme toen zijn vader langs kwam.
De pret duurde nooit lang, vader was in ieder geval weer snel gevlogen.
Nu was het wachten op moeder, die al in buurt rondvloog.
Zij kon mij goed zien, maar ze vond mijn aanwezigheid niet verontrustend.
Ze keek nog even goed rond voordat ze naar haar jong vloog. 
De kleine was helaas van de tak in het gras gesprongen waarbij hij grotendeels uit het zicht verdwenen was. 
Van het voedermoment kon ik daardoor geen beelden maken.

En dan waren er nog gaaien.
Ik was op een ochtend druk bezig met het fotograferen van keizersmantels toen ik jonge gaaien hoorde.
Daar wilde ik mijn vlindersessie wel even voor onderbreken.
Een jonge gaai, die eerst een tijdje op de grond had gezeten, had een plekje op een boomtak gevonden.
Hij liet goed horen dat het etenstijd was.
Als je in de groei bent moet je goed eten.
Deze gaai was bijna geen moment stil, zo veel trek had hij.
Hij schreeuwde het uit en liet goed merken dat hij de "roomservice" onder de maat vond.
Nog even een mooie pose tot besluit.

In de maand juli heb ik door andere bezigheden vrijwel geen tijd gehad om de natuur in te trekken.
Ik had van juni nog behoorlijk wat in voorraad, waardoor ik in juli wekelijks nog wel wat nieuws op mijn blog kon en kan laten zien.
Op blogs reageren lukt mij tussendoor wel, maar het gaat wel een stuk trager dan ik gewend ben.
In augustus behoort de rust weer terug te keren.

woensdag 12 juli 2017

AWD juni 2017 deel 2 Duinkonijnen

In sommige delen van de AWD voelen de duinkonijnen zich heel goed thuis. 
Je ziet dan niet alleen veel konijnenkeutels, maar ook veel graafsporen en niet te vergeten de konijnen zelf. 
In het voorjaar kan je ook de kleine konijntjes zien rennen, spelen en graven.
Als je voorzichtig bent dan krijg je genoeg kansen om ze op je gemak te observeren.
Toen ik mij achter en tussen duindoorns verstopt had kwamen ze voorzichtig weer poolshoogte nemen om te zien of alles weer veilig was.
Het duurde dan ook niet lang of deze kleine durfde alleen voedsel te zoeken.
Hij had van zijn moeder wel meegekregen dat hij regelmatig goed om zich heen moest kijken of er geen gevaar dreigde.
Zeg dat maar eens tegen een kind.
Dit kleintje had de boodschap in ieder geval begrepen.
Als ze onraad bespeuren, in de vorm van een mens, een vos of misschien een roofvogel, dan leggen ze hun oren plat in hun nek.
Dit konijn keek mij recht aan, niet goed raad wetend met wat hij/zij in de struiken rook of zag.
Wat kan een konijn er vreemd uitzien als de oren plat naar achteren liggen.
Dit konijn lijkt niet eens op een konijn. 😊
Als ze zich op hun gemak voelen staan hun oren omhoog.
Dan mogen de kleintjes bij haar komen drinken.
Dat doen ze dan ook met volle overgave als ze zo'n kans krijgen.
Zulke intieme momenten zijn altijd vertederend.
Na de maaltijd keek dit ukkie eens rond waar zijn vriendjes waren.
Vaak rennen ze, net als de volwassen konijnen, razendsnel achter elkaar aan met telkens weer onverwachte bochten.
Als je uit het hol komt moet je goed opletten.
Je wilt niet alleen weten of je vriendjes al buiten spelen, maar je moet er wel zeker van zijn dat je niet door een vos in je nek gegrepen wordt.
Wat verderop zat zijn vriendje al te wachten, doodstil.
Kleine konijntjes moeten goed en veel eten om snel volwassen te worden, dus ze staan ook om dĂ­e reden vaak op de uitkijk om te zien of moeder in de buurt is.
Zo gauw zij zich laat zien gaan ze er snel naartoe in de hoop bij haar te mogen drinken.
Het verschil in grootte tussen moeder en kind is overduidelijk.
Samen aan de wandel.
Ik vond het wel een beetje ongemakkelijk om tussen de duindoorns te hurken of te knielen, want als je niet oplet voel je de stekels in je lijf.
Ach, je moet er wat voorover hebben.
Als moeder weg is kan je natuurlijk in je eentje wat te eten gaan zoeken, maar ..........
...... met zijn tweeën is dat veel leuker.
Als je echter met zijn drieën bent vergeet je meestal het eten: het is dan tijd om te gaan spelen.
Van opletten is dan geen sprake meer.
Lang leve de lol.
Volwassen konijnen zijn ook kind geweest en begrijpen de kleintjes goed.
Dit volwassen konijn fungeerde als kinderoppas, misschien min of meer toevallig of niet bewust, maar ze lette wel goed op.
Op een afstandje kwamen er een paar wandelaars voorbij, die nauwlettend werden gadegeslagen.
Zo gauw ze weg waren gingen de konijnen elk hun eigen weg.
Wat zal er in dat kleine koppie omgaan?
Hoe zal haar leven eruit gaan zien?
In ieder geval kon ze deze ochtend onbezorgd spelen.